ŚW. ANDRZEJA BOBOLI

OGŁOSZENIA PARAFIALNE:

1.   W nadchodzącym okresie obchodzimy następujące święta: 2 lutego Święto Ofiarowania Pańskiego;   3 lutego św. Błażeja  biskupa i męczennika;  5 lutego św. Agaty; 10 lutego św. Scholastyki;11 Lutego  wspomnienie Najśw M Panny z Lourdes;;;14  luty święto  św. Cyryla i Metodego Patronów Europy;;

2.   W nadchodzącym okresie  obchodzimy: 5 pierwszy czwartek miesiąca 6- go lutego pierwszy piątek miesiąca; 7 lutego  pierwsza sobota miesiąca spowiedź  w piątek 16.30

3.    2 lutego obchodzimy rocznicę rozpoczęcia posługi  Metropolity Częstochowskiego Arcybiskupa  Wacława Depo. Panu Bogu polecamy Jego służbę Kościołowi w naszej diecezji.

4.    2 lutego obchodzimy Święto  Ofiarowania  Pańskiego, które w swej treści nawiązuje do Tajemnicy Bożego Narodzenia, dlatego,  do tego święta;  śpiewamy w kościele kolędy. W tym dniu święto kapłan poświęca świece tzw.  gromnice lub gromniczki, które przechowujemy w domach i zapalamy w czasie burz, niebezpieczeństw, a także modląc się przy umierającej osobie. .  W tym dniu modlimy się za księży zakonników i zakonnice: jest to Dzień Życia Konsekrowanego; Wielu polityków pielgrzymuje w to święto  do Jasnogórskiej Pani zawierzając Jej   przyszłość Polski.  Na tę mszę św. zabierzmy z domu gromnicę. Po ich poświeceniu zaniesiemy to światło do swych domów. Proszę, aby dzieci komunijne – wraz z rodzicami  -przyniosły świece chrztu św.

5.   11 lutego - w rocznicę objawień w Lourdes - obchodzimy XXXI ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO. Celem obchodów jest objęcie modlitwą wszystkich cierpiących , zarówno duchowo jak i fizycznie oraz zwrócenie uwagi świata  na ich potrzeby a także dostrzeżenie tych, którzy zawodowo bądź z potrzeby serca towarzyszą chorym i ich bliskim. Święto to, ustanowił św. Jan Paweł II wrażliwy na cierpienie ludzkie.   Módlmy się za pracowników służby zdrowi

6.   10 lutego odwiedzę chorych naszej parafii. Proszę o zgłaszanie chorych osób, abym mógł Im w Ich domu udzielić świętych sakramentów

7. do 4 marca można składać stary sprzęt AGD i odpady elektroniczne, 5 03 o g 11.00 przyjedzie firma , która zbierze te odpady. Dochód z tej zbiórki przeznaczony jest na misje.

Lourdes

11 lutego 1858 Bernadeta z siostrą i koleżanką poszła zbierać gałęzie na opał. Przy grocie Massabielskiej zobaczyła unoszącą się nad krzakiem śliczną dziewczynę w białej sukni, która w prawej dłoni trzymała różaniec. Bernadeta, naśladując ją, uczyniła znak krzyża i zaczęła odmawiać różaniec. Biała Pani włączała się w modlitwę tylko na „Chwała Ojcu…”, kończące każdą dziesiątkę. Potem – znikła.

Już wieczorem niemal całe miasteczko wiedziało o dziwnym zjawisku. Matka, nie wierząc Bernadecie, orzekła, że pewnie był to diabeł. – Diabeł nie odmawia różańca – odpowiedziała rezolutnie dziewczyna. Na kolejnych spotkaniach z Białą Panią towarzyszyły Bernadecie setki, a potem tysiące mieszkańców Lourdes. Podpowiadali jej, o co ma pytać „zjawę”. Bernadeta nawiązała z nią dialog.

18 lutego Biała Pani wypowiedziała znamienne słowa: „Nie obiecuję ci szczęścia na tym świecie, ale w przyszłym”. Trzy dni później wezwała: „Módlcie się za grzeszników”, a po kolejnych trzech dniach: „Pokutujcie! Pokutujcie! Pokutujcie!”. Prosiła też, by księża wybudowali przy grocie kaplicę, i aby przychodzono tam w procesji. Miejscowy proboszcz domagał się jednak cudu, chciał też poznać imię Białej Pani. Odpowiedź padła 25 marca: „Jestem Niepokalanym Poczęciem”.

Biała Pani wskazała Bernadecie miejsce, z którego wytrysnęło źródło. Wkrótce wydarzył się pierwszy cud: mieszkanka Lourdes umoczyła sparaliżowaną rękę w wodzie wypływającej ze źródła i została uleczona.

Osiemnaście spotkań Bernadety z Białą Panią zakończyło się 16 lipca. Już dwanaście dni później miejscowy biskup powołał komisję, która miała zbadać sprawę rzekomych objawień Matki Bożej. 18 stycznia 1862 r. w imieniu Kościoła orzekł o ich autentyczności.

Trzy lata później Bernadeta rozpoczęła nowicjat u sióstr posługujących chorym (Soeurs de la Charité et de l’Instruction Chrétienne de Nevers). W 1866 r. na zawsze opuściła Lourdes – przeniosła się do domu zgromadzenia w Nevers. – Moja misja w Lourdes jest skończona – oświadczyła. Rok później złożyła śluby zakonne. Została pomocnicą pielęgniarki w klasztornej infirmerii.

Z pokorą znosiła upokorzenia ze strony innych sióstr, którym nie mieściło się w głowie, że Matka Boża mogła ukazać się prostej dziewczynie. Zdrowie Bernadety stale się pogarszało. Ostatnie pół roku spędziła w łóżku, które nazywała „białą kaplicą”. Umarła 16 kwietnia 1879 r. Miała zaledwie 35 lat.

Po beatyfikacji w 1925 r., jej nienaruszone ciało umieszczono w relikwiarzu, w kaplicy klasztoru Saint-Gildard w Nevers, a osiem lat później została kanonizowana.

70 cudów

Od pierwszego uzdrowienia, 1 marca 1858 r., chorzy napływają do Lourdes, spodziewając się uzdrowienia ciała lub szukając sił do znoszenia cierpienia. Kościół katolicki uznał oficjalnie 70 cudów i ok. 7 tys. uzdrowień, których nie dających się wyjaśnić naukowo. Siedem pierwszych cudów odegrało rolę w uznaniu objawień za prawdziwe.

Od 1905 r. działa w sanktuarium biuro lekarskie, przyjmujące zgłoszenia przypadków uzdrowień i przeprowadzające wstępną konsultację wśród lekarzy obecnych w Lourdes. Jeśli wynik wstępnego dochodzenia jest pozytywny, sprawa jest przekazywana komitetowi medycznemu, który istnieje od 1947 r. Po przeprowadzeniu własnego dochodzenia wydaje on orzeczenie, że dany przypadek jest (lub nie jest) niewytłumaczalny według aktualnego stanu wiedzy medycznej.